Vorig jaar, maart. In mijn studentenkamertje op de Amsterdamsestraatweg te Utrecht word ik voor de zoveelste dag op rij na 12:00 uur wakker. Douchen, kopje koffie, computer aan. Even compleet leeg in mijn hoofd. What’s next?

Popstars was leuk, een soort schoolreisje op tv. Stiekem blij dat ik niet gewonnen had, maar ook stiekem teleurgesteld dat er geen kettingreactie ontstond. Veel audities, heel veel audities volgden. Tv series, musicals, presentatie castings. Allemaal net niet.

Na maanden niet gewerkt te hebben, raakt mijn geld op. Toch maar aan de 9-5 job? Vorig jaar heb ik mezelf nog zo beloofd me twee jaar te geven om lekker te freewheelen, te doen wat ik leuk vind, zonder sleur vooral.

Via via word ik aan het einde van die maand gebeld voor een musical; RENT. Studentenmusical. Ik mag de hoofdrol spelen, maar het is wel onbetaald. Prima. Toch veel tijd en bezig blijven is altijd goed. Wanneer is de premiere? Sorry? Volgend jaar februari? Oke, waarom ook  niet.. Hoevaak gaan we spelen? Drie keer? Sorry? Oke, prima.

Ik besluit een bedrijfje op te richten. Samen met Robin (Zijlstra) ben ik al een tijdje muziek aan het maken en we willen vaker optreden. Dat lukt. Elke week een optreden door het land. Kroegje hier, pleintje daar, hartstikke leuk. Voor extra inkomsten besluit ik gitaarlessen aan te bieden; snel heb ik een groepje van 10 mensen die ik elke week les geef.

Begin 2009 rondde ik mijn studie Mediatechnologie af. Een leuke HBO studie, maar zo technisch als maar zijn kan. Ik vind techniek leuk, maar ik ging voor een 5,5-je als het om 3d matrices ging, of wanneer ik moest berekenen hoe een Photoshop filter op een foto zou reageren. Toch maar afgemaakt, je weet maar nooit waar het goed voor is.

Eind mei heb ik een diner met mijn oud leraar. Sushi. Ik vertel hem dat ik lesgeven erg leuk vind en hij stelt voor dat ik een keer ga kijken bij de Hogeschool Utrecht, waar hij opleidingsmanager is van de opleiding Communication & Media Design.

Vanaf september ben ik docent Production Design op de HU. Hierin heb ik meerdere klassen met het Adobe pakket leren werken, met veel plezier overigens. Komt die techniek toch nog van pas.

Eind september krijg ik een telefoontje van Talpa. Ik word uitgenodigd voor casting nummer 234 dit jaar. Dit keer voor een functie binnen een nieuw talentenjacht programma; The Voice of Holland. Nee, nee, niet als zanger. Dit keer als vliegende backstage reporter, de zogenaamde V Reporter.
Zou ik dit kunnen combineren met de HU? check. Nou, maar doen dan.

Bij auditie nummer 234 was het raak. Vanaf oktober was ik een beetje (te) druk. Zeven dagen per week werken: Twee dagen HU, drie dagen TVOH, twee dagen musical RENT, in combinatie met optredens met Robin. Ah ja, lachen.

December. Weg van mijn studentenkamertje. Samen met mijn meisje in het leukste appartement van Utrecht. Verhuisd op de slechtste dag van het jaar, in de drukste periode van mijn leven; sneeuwstormen a gogo. Weg gegleden met het busje. Paaltje. Schade. Top. Resultaat wel; ons eigen stekkie.

Januari. Beter kon een jaar niet beginnen: ik kreeg van twee grote spelers aanbiedingen. Nu was ik het die keuzes kon maken. Ik koos voor twee jaar Net5, waar ik eerst het programma Secret Story zou gaan presenteren. “Over twee weken kun je beginnen”. Slik.

Nog even hectisch, bij de start van het programma. Vorig jaar maart had ik namelijk ” ja” gezegd tegen een hoofdrol in de studentenmusical RENT, en die 3x spelen viel natuurlijk precies samen met mijn eerste opnames van Secret Story. Leuke oplossing; Er is voor de laatste voorstelling een professionele musical acteur ingehuurd om mij te vervangen.

Holy shit, zo snel kan het dus gaan. We zijn 4 weken onderweg en ik vind het echt te gek. Elke dag live. Zwaar, mentaal gezien, omdat ik voor de mensen thuis natuurlijk een nieuw gezicht ben en er met Twitter en op fora geen blad voor de mond genomen wordt. Maar that’s part of the deal.

Heb erg moeten lachen om de recensie op nu.nl: “Deze überhippe vogel (met het warrigste kapsel sinds Jeroen Pauw) gooit er zonder haperen zinnen uit als: “Anyway, tweet vooral lekker mee op hashtag s-s-t-n-l en see you tijdens de volgende live update”- en weet daarbij in één vloeiende beweging drie camera’s te pakken en twee coole gebaartjes met zijn wijsvingers te maken.”

Het lijkt er natuurlijk op dat ik er van alles aan doe om maar bekend te worden: acteren, zingen, presenteren en musical. Heel begrijpelijk. Maar voor mij is het heel makkelijk: Ik leef kort en ik wil in die korte tijd het grootste gedeelte lol hebben. Oftewel, het meeste uit mijn leven halen, het gelukkigst zijn. Wanneer ben ik het gelukkigst? Als ik op reis ben, als ik optreed, als ik muziek maak, als ik tijd met vrienden doorbreng en quality time heb met mijn vriendinnetje. Helaas is deze wereld er zo op gebouwd dat je voor alles geld nodig hebt: Viva la capitalism. Mijn beste optie is dus om die dingen te combineren. Geld verdienen met optreden = lol, reizen + vrienden = lol. Lol + lol = dubbel lol = yeah!

Hoe vaak zie je dat mensen 60 jaar lang hetzelfde werk doen dat ze niet leuk vinden en maar doorbijten voor die zondagavond Studio Sport en drie weken vakantie. Respect, absoluut. Maar ik doe er alles aan om dat te voorkomen. En ja, dat betekent dus ook: kei hard werken.